Szczyt rozwoju przypadł na przełom VIII i IX w. Bagdad był wówczas centralnym punktem na szlakach handlowych między Wschodem i Zachodem. Wiele imponujących budynków i wspaniałe ogrody dały mu sławę najbogatszego i najpiękniejszego miasta świata. W późniejszych latach jego pozycja znacznie osłabła, na pewien czas utraciło nawet funkcję stolicy. W 1258 r. Bagdad razem z całym imperium abbasydzkim został splądrowany przez hordy mongolskie. Ponowny najazd Mongołów pod koniec XIV w. zakończył się również okrutną rzezią ludności i spaleniem miasta. Niedługo po tym stało się ono areną sporu między Persją a Turkami osmańskimi. W końcu Persja opanowała je, co w 2 połowie XVII w. zaowocowało rozbudową. Przywrócono świetność wielu zabytkom. W XIX w. miasto znalazło się w strefie wpływów brytyjskich. Trwało to do 1932 r., kiedy Irak stał się niepodległym państwem ze stolicą w Bagdadzie.